Skip to Content

Speech van Patrick De Smedt n.a.v het 35-jarig bestaan van restaurant Zorba De griek!

 

VIERING 35 JAAR RESTAURANT ZORBA DE GRIEK IN AALST

woensdag 17 november 2010 – Bij Anthonis en Karla

 

Bij de Griek gaan eten aan de Houtmarkt “ doen we dus allen in Aalst reeds 35 jaar.

Ikzelf was er van in den beginne, sinds november 1976, graag bij.

Ik was toen 18 jaar en ben dus ondertussen ook reeds 35 jaar trouw aan de Griekse restaurants in Aalst, en zeker ook aan het allereerste Griekse restaurant in onze stad, hier aan de Houtmarkt.

In die lange periode hebben we in onze stad verschillende Griekse restaurants zien openen, maar ook sluiten.

Zorba “ bleef echter gedurende al die jaren een vaste waarde in het Aalsterse culinaire landschap.

In een quasi ongewijzigd interieur zagen we hier wel heel wat verschillende uitbaters aan het werk.

Als ik het juist voor heb begon alles met de flamboyante Bibis (hier aanwezig) Diamentes en Yanes, waarna nog (als ik niemand vergeet) : Laiki, Taki, Dimitrios, Demos en Kostas volgden.

Als trouwe klanten bouwden we steeds snel een sterke vertrouwensrelatie op en ontstonden vriendschapsbanden.

Met de huidige uitbaters Anthoni en Karla was en is het niet anders, integendeel, wij voelen ons hier misschien nog meer dan vroeger thuis in deze aangename omgeving.

De Grieken in het algemeen, maar ook de huidige ploeg ; Mario ( na 2.5 jaar pas terug), Victor, de koks Maria en Niko zijn samen met de huismuzikant Iordanis ongelooflijk vriendelijke mensen met een warme en oprechte hartelijkheid, eigen trouwens aan de Grieken.

Dit is ontegensprekelijk één van de hoofdredenen van het aanhoudend succes van dit restaurant.

Het eten moet natuurlijk verzorgd en lekker zijn, maar ook de gezellige sfeer is, zeker in een Grieks restaurant, van groot belang.

Tegelijk is dit restaurant ook een beetje ambassadeur geworden voor het moederland als uitverkoren reisbestemming : het mooie Griekenland met de vele romantische eilandjes en het zo rijke historische en mythologische verleden.

Hoevelen zouden hier in het restaurant echter niet voor het eerst de Griekse bouzouki gehoord hebben, de meze of stifado gegeten hebben, teveel ouzo, retsina of metaxa geproefd hebben, waarna, zeker in de beginperiode, de bezoekers al vlug hun positieve restaurantervaring wilden overdoen in het echte Griekenland.

Het Griekenland van wit en blauw.

Van Homeros, Pythagoras, Archimedes, Plato en Socrates.

Van Onassis, Melina Mercouri en Nana Mouskouri.

 

Ik herinner mij nog dat hier zelfs gedurende een bepaalde periode doorlopend dia’s van het thuisland geprojecteerd werden op een groot scherm.

Na de zomer kwamen de Aalstenaars dan terug met hun unieke mooiste reiservaringen, die hier bij de Griek natuurlijk iedereen kende.

De Grieken moesten dan maar, steeds opnieuw, en liefst ook met (schijnbare) interesse en (blijvende) aandacht luisteren naar die zo gekende reisverhalen over bezoeken aan de Acropolis, het paleis van Knossos, de Samariakloof, het orakel van Delphi, de vulkaankraters van Santorini, de windmolens van Mykonos, de zonsondergangen, de steegjes en straatjes, de tavernes, de ezels en de geiten, de kerkjes en kloosters, de vissershaventjes, enz….

Steevast volgde dan de vraag : “ En van waar ben jij afkomstig? “

Even geduldig en ook steeds opnieuw moest de Griek van dienst dan zijn eigen verhaal doen.

Ikzelf praatte liever ook al eens over de politieke situatie, de geschiedenis, de cultuur, ….over de ondertussen achtereenvolgende Papandreossen, over de schilderijen van El Greco, over Mikis Theodorakis die in 1988, op uitnodiging van de naar hem genoemde Mikisclub, hier in Aalst een opgemerkt concert gaf, over de levensliederen van de sopraan Agnes Baltsa enz….

En ook naar mij moesten de achtereenvolgende Grieken met aandacht luisteren en liefst ook wat discussiëren over het vroegere kolonelsregime bv of over het verdeelde Cyprus en nu recent ook over de huidige financiële crisis.

Afhankelijk van het nachtelijke uur en de goodwill van de kelner mochten we dan nog wat langer blijven en kregen we al dan niet een gratis Metaxa of rozenlikeur bij de Griekse koffie.

En zo kom ik bij de betekenis van “Zorba” zelf.

Het valt mij op hoeveel Griekse restaurants hier en elders blijkbaar bewust kozen voor de naam “ Zorba “

In tegenstelling tot wat velen denken betreft het hier geen Griekse God, maar wel de film “Zorba De Griek” of “Elexis Zorbas” uit 1964, gebaseerd op de roman van de bekende Griekse schrijver Nikos Kazantzakis, met in de hoofdrol de op het strandje Ierapetra, Sirtaki dansende Anthony Quin.

Kazantzakis is een ondertussen sterk gewaardeerd filosoof, journalist, schrijver, politicus en zelfs minister.

Het is ooit anders geweest.

Deze diep gelovige, communist, anarchist, atheïst en humanist, een man van vele tegenstellingen dus, werd aanvankelijk een begraafplaats geweigerd vanwege zijn kritiek op de Grieks Orthodoxe kerk.

Na wereldoorlog II kreeg hij de leiding over een commissie voor repatriëring van de voor het oorlogsgeweld in Turks Klein Azië vluchtende Grieken.

Door zijn kordaat optreden konden zo 150.000 Grieken van de hongersdood gered worden.

Op zijn graf staat te lezen “ Ik hoop niets. Ik vrees niets. Ik ben vrij.”

 

Dames en heren,

Beste vrienden,

Onder de groep aanwezigen hier, de klanten en vrienden die, Anthony zoals hij het zelf verwoord “het liefst ziet “ mag ik toch wel stellen : Wij hebben hier allen zoveel moois meegemaakt.

Ik kwam hier met mijn eerste lief en nu zovele jaren later deed Brent onze zoon hetzelfde.

Ik kwam hier met officieel genodigden van de stad, met belangrijke ambtenaren, met vakbondsleiders en magistraten, met collega’s politici, met ministers, ….

Het was hier in dit restaurant, aan het tafeltje aan de venster dat Marc Galle mij 22 jaar geleden op een nachtelijk uur voorstelde schepen te worden van de stad. Zo’n momenten vergeet je niet meer en blijven altijd gekoppeld aan “Zorba de Griek.”

We kwamen hier ook jarenlang na iedere gemeenteraad.

De traditie was, hoe lang de gemeenteraad ook duurde, en hoe hard we ook discussieerden, om na de gemeenteraad over de partijgrenzen heen, hier bij de Griek, opnieuw te “verbroederen.”

Een foto aan de ingang (naast de foto van Meester Jef Vermassen) herinnert hier trouwens blijvend aan.

Als het einde van de gemeenteraad naderde, ongeacht het uur, een sms’je naar Zorba en even later stond het eten klaar.

Weten jullie dat ooit tijdens een carnavalraadszitting Keizer Kamiel Sergant alle schepenen koppelde aan één of ander sterrenrestaurant.

Ikzelf werd echter gekoppeld aan het “Wereldrestaurant Zorba de Griek”. Hoe kon men het weten.

Dat was nog de tijd toen de Griekse restaurants ook gekend waren voor de late (of zeg maar vroege) openingsuren.

Dat is nu spijtig genoeg verleden tijd.

Maar daartegenover staat dat we nu ook onder de middag hier terecht kunnen voor een vlugge en prijselijke dagschotel.

Maar ik kwam hier ook en vooral met zovele vrienden en vriendinnen.

Hier hebben we zoals we het zeggen “ zo vaak de wereld verbeterd” en hier zagen we relaties ontstaan, groeien of eindigen.

Sommige “ ervaringsdeskundigen”, hier aanwezig maakten trouwens de 3 mee. Ik noem geen namen.

 

Mag ik ook nog even herinneren aan de plezante gewoonte om hier samen de Sirtaki te dansen.

Van Anthonis heb ik het nog niet gezien, maar Bibis kon dit meer dan voortreffelijk.

Meteen een suggestie om het later op de avond misschien even samen te proberen.

Het stuk gooien van (weliswaar goedkope) borden is hier, en gelukkig maar, definitief naar de “Griekse kalender verwezen”.

 

Dames en heren, ik zou hier ook vele anekdotes kunnen vertellen, maar daarvoor zijn wij hier vanavond niet samengekomen.

Wij zijn hier om te vieren en gezellig samen te zijn.

Anthonis en Karla, namens ons allemaal bedankt voor de uitnodiging en welgemeend proficiat met het jubileum en nog alle succes verder toegewenst.

 

Tot slot.

Mijn bijdrage aan deze avond, deze tekst wens ik op te dragen aan de ondertussen 3 jaar geleden overleden “Burgemeester van de Houtmarkt”, aan Richard Van den Eynde, de zo vriendelijke en gedienstige gebuur die hier iedere avond zijn ouzootje kwam drinken, keek of alles goed zat en dan terug naar huis ging.

Een vertrouwd beeld dat er nu niet meer is.

 

Anthonis, Karla en de hele ploeg, van vroeger en nu, nogmaals proficiat, bedankt voor alles en hopelijk blijven jullie ons nog vele jaren bedienen.

En vooral … dank voor de vriendschap.

 

Van harte,

 

Patrick De Smedt

OCMW-voorzitter

Schepen van Welzijnsbeleid,

Sociale Zaken en Gezin

 

afbeelding van asteraki

Zorba - Houtmarkt

Ga ook regelmatig naar Zorba..

Supervriendelijk! Superlekker! Zo'n mezze vind je nergens...

Een stukje vakantie in het kille Aalst!

asteraki *

afbeelding van jes

Ik ben er eerlijk gezegd nog

Ik ben er eerlijk gezegd nog maar één keer geweest en dat was jaren geleden.

Wij gaan altijd naar Naxos in de Ridderstraat bij Yorgos en Ingeborg...ook heel lekker en een heel aangename sfeer...de volgende keer gaan we naar Zorba...laat het dan nog weten hoe mijn bevindingen waren.

Groetjes

chris neetens

afbeelding van Zorba De Griek

Voor de eerste keer geweest vorige week

En het is er héérlijk. "Den Dion" is ook lekker, maar de kaart is beperkt. En in Naxos is de sfeer idd heel leuk, maar het eten iets minder... Zorba is idd een leuk restaurant ! (en mijn nick heeft niks te zien met het restaurant :) )